The Sad Moments Come

     

The Worst Part of Being an Artist

   
       The saddest part of being a student is that na magkakalayo-layo kayo.. Pano nalang ang mga Pangalang bigay sayo ng mga Classmate mo.. pano na lang ang mga best friend mo na parang kapatid na ang turing mo.. Ang Hirap pala , na mawala ang mga SIRAULO mong mga Classmate na Kumumpleto ng High School life mo.. Ang bigat sa pakaramdam nuh, Ung mga Gurong nagtuturo sayo ng mahigit TATLONG taon.na naging Kabiruan mo,Katawanan mo at Isa na din siguro sa mga kaibigan mo. "SPA BATCH one?"  the first SPA .. mawawala.? Siguro , sobra na tayo sa kasiyahan, sobra na sa tawanan, sobra na din siguro sa Kulitan. Eto na siguro ang oras na dapat malungkot naman tayo.
         .Ang Hirap tanggapin na gagraduate ka ng fourth year na hindi mo sila kasama,, kabonding,, kaklase,, yung tipong Gusto natin,, sabay sabay tayong aakyat sa stage at gagawa ng kalokohan.. Nakakalungkot,, dahil lilipat pa ung iba satin sa ibang section/school at mag aaral ng isang taon pa at magtatapos ng walang kakilala sa bago nilang batch..
          Nakakalungkot alalahanin ang mga nakaraan nating katamadan,, haha.,, ung sama sama tayo sa isang classroom ... na...... . . .  puno ng basura.. makakalimutan pa ba natin un.. hehe. Tapos ,, ung mga araw na sa labas tayo ng room nagkaklase. Pagkatapos walang katapusan sisihan, lols.. Maalala mo pa din kaya yung  mga taong kasama mo sa Specialization mo.? yung sabay sabay kayong kakanta, sasayaw, aarte, magdadrawing, magsusulat, at magpipicture. ang saya talaga pag kumpleto section mo.. dont worry.. may College Lyf pa. malay mo mas masaya, mas malakas pa ang trip kesa sa mga taong nakasama mo,.. Make new friends... but keep the old bro.. :)